9 juni 2011: mijn laatste werkdag, mijn zwangerschapsverlof gaat bijna in. In principe nog zes weken te gaan voordat ik moet bevallen. Een heerlijk lang verlof in het verschiet. Bijna zes maanden thuis; genieten van mijn vrijheid, genieten van onze nieuwe spruit.
29 november 2011: het zit er weer op. Ik moet weer aan de bak. Fiene heeft ons gezin verrijkt en we zijn nu bijna zes maanden verder. Zes maanden klinkt wel lang, maar zo voelt het niet. Had ik nog maar zes maanden...
Tja lieve Fiene, zo snel is de tijd dus gegaan. De afgelopen 13 maanden ben je alleen maar bij mama geweest, maar nu is het moment daar dat we zo af toe zonder elkaar zullen zijn. Ik moet weer aan het werk en jij gaat naar de crèche. Eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat ik er enorm tegenop zie. Ik kan nog maar moeilijk 'afstand' van je doen.
Dinsdag 22 november ga je voor het eerst een paar uurtjes wennen op de crèche. We worden om 10.00 uur verwacht voor een intakegesprek met een van je vaste leidsters Leila. De tijd vind ik al niet zo handig afgesproken, je hoort dan eigenlijk al in je bedje te liggen. Nadat we een vragenlijst hebben ingevuld, laat ik je een paar uurtjes achter. Ondertussen drink ik een kop koffie bij vriendin Pluis (zoals ik dat twee jaar geleden ook deed toen Floortje ging wennen). Rond 12.30 uur haal ik je weer op. Onderaan de trap hoor ik je al gillen. En bij binnenkomst zie ik dat je het niet naar je zin hebt. Je bent bijna ontroostbaar aan het huilen. Zo ken ik je helemaal niet! Je hebt nauwelijks gedronken en bent kapot. Dus snel naar huis, waar je uren achtereen slaapt en gelukkig weer vrolijk wakker wordt.
Na deze eerste wenochtend zie ik natuurlijk best een beetje (boel) op tegen de tweede wendag op 23 november. Maar deze ochtend verloopt gelukkig heel erg goed. Je hebt beide flessen melk opgedronken, goed geslapen en je bent heel lief aan het spelen als ik je op kom halen.
Dinsdag 29 november is het dan zover. Papa brengt je samen met Floortje naar de crèche. Mama pakt de tram de andere kant op. Ik moet wel wat traantjes laten. Maar de dag vliegt voorbij. Leuk om alle collega's weer te spreken. Maar nog leuker om jullie daarna weer te zien! Samen met papa haal ik jullie weer op. Je hebt een hele goede dag gehad. Veel geslapen (ondanks dat je op de crèche niet in je zijliggingskussen ligt), lief gespeeld, veel gelachen en goed gedronken. Wat fijn!
De overige twee dagen verlopen ook zo goed. Tineke (een van de andere leidsters) vindt je een heel tevreden, open en vrolijk meisje. Je vindt het zelfs leuk als de andere kindjes je komen knuffelen!
Al met al is deze eerste (werk)week me enorm meegevallen. Met een gerust hart laat ik je nu op de crèche achter, ik weet dat je daar in goede handen bent. En stiekem is het ook best wel weer leuk om aan het werk te zijn. De eerste opdrachten heb ik al weer ontvangen, dus ik kan weer aan de slag...
Lekker aan het spelen:
Met Tineke:
Blij om elkaar weer te zien!
En dan weer samen naar huis...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten